Για την Αμαλία…
ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ
Ναι, μα όχι για κείνη μόνο.
Και για μένα!
Έχω και γω μια Αμαλία δίπλα μου. Μάνα, αδελφή, φίλη, γνωστή.
Και δε το ξέρω, ή καλύτερα, δεν θέλω να το ξέρω.
Βολεύει έτσι, μέχρι να βρεθώ και γω, στη θέση αυτή.
Και τότε μόνος, μέσα σε μια θάλασσα θεριά, να αντιπαλεύω, τα λογικά με τα παράλογα δίχως ελπίδα, ως το τέλος...
Κι ‘ναι η μοναξιά που με τσακίζει,
περισσότερο κι απ’ αυτή την ελπίδα που λείπει.
Και θα λείπει πάντα, όσο είμαι μόνος, μόνος, μόνος...
Μα ναι, το ξέρω, είναι η τιμωρία που μου αξίζει.
Για την Αμαλία, την κάθε Αμαλία, που την άφησα μόνη όταν δεν έπρεπε...
Ας το αλλάξουμε κάποτε...
02 June 2007
Για την Αμαλία…
Subscribe to:
Post Comments (Atom)





0 comments:
Post a Comment